ارتودنسی پیشگیری چیست و با ارتودنسی معمولی چه تفاوتهایی دارد؟

Additional Info

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

 

در ابتدای بحث بر این نکته باید تاکید داشت که منظور از ارتودنسی پیشگیری با دیگر اقدامات پیشگیری در حوزه سلامت نسبتا متفاوت است. معمولا وقتی صحبت از پیشگیری به میان می آید اقداماتی همچون واکسن زدن به ذهن خطور می کند یعنی با یک اقدام "پیشگیرانه" از بروز و وقوع یک بیماری جلوگیری می کنیم و فرد در از ابتلا به آن بیماری "مصونیت" پیدا می کند.

آیا ارتودنسی پیشگیری نیز چنین است؟

اگر به مقالات دیگری که در خصوص آشنایی با ارتودنسی نوشته شده مراجعه کنید، خواهید دید که مشکلات ارتودنسی اساسا یک "ناهنجاری" محسوب می شوند و نه یک بیماری. همچنین توضیح داده ایم که مشکلات ارتودنسی ممکن است به واسطه اختلالاتی که در رشد و نمو فک ها وجود دارد بوجود بیاید. مثلا رشد کم یک یا هر دو فک باعث می شود که دندانها در فک فضای کافی نداشته باشند و موجب نامرتبی در آنها شوند. گاهی نیز نامرتبی ها ممکن است به دلیل کشیدن زودتر از موعد یک یا چند دندان شیری به وجود بیاید. دندان پدیدار شود و مشکلی در اندازه و یا تناسب میان فکها وجود ندارد. ارتودنسی پیشگیری، که بخش قابل توجهی از آن بصورت ارتودنسی متحرک است، بر مواردی اینچنین استوار است.

به عبارت دیگر، در ارتودنسی پیشگیری اساسا تلاش بر آن است که:

یا

 

فضا نگهدارها اگر چه که یک وسیله ثابت هستند، اما یکی از ابزار شایع و ارزشمند ارتودنسی پیشگیری است که توسط همکاران متخصص دندانپزشکی کودکان بکار گرفته می شود. مطابق تصویر، فضا نگهدار باعث شده که دندان دائم برای رویش فضای کافی داشته باشد. اما علی رغم اینکه فضا کافی است، گاهی دندان دائمی در محل صحیح خود رویش نمی یابد و به درمانهای ارتودنسی بعدی نیاز خواهد بود.

چنانچه ملاحظه می شود در تعریف ارتودنسی پیشگیری از واژه "تلاش" استفاده شده است. این به آن مفهوم است که اقدامات پیشگیری در ارتودنسی همیشه و همواره موفق نبوده و نیاز به درمانهای ارتودنسی بعدی همچنان وجود خواهد داشت. برای مثال، متخصص ارتودنسی تلاش می کند که با ایجاد فضای کافی برای رویش یک دندان دائمی از نهفته ماندن آن دندان در فک و بوجود آمدن مشکلات پیچیده تر جلوگیری کند، اما با اینکه فضای کافی ایجاد شده، این کار لزوما منجر به آن نخواهد شد که دندان کاملا صاف و منظم در دهان رویش یابد. از دیگر مثالهایی که ممکن است بعد از ارتودنسی پیشگیری به درمان ارتودنسی بعدی نیاز باشد:

اگر از ارتودنسی پیشگیری استفاده نکنیم چه اتفاقی می افتد؟

اگر مثال ارتوپدی فک را که در بالا مطرح کردیم در نظر بگیریم، تلاش برای بهبود رشد فک با امید به موفقیت کامل انجام می شود. اما اگر رشد فک شخص به درمانهای ارتوپدی مطلقا جواب ندهد، آن وقت چه خواهد شد؟ با توجه به اینکه انجام ارتودنسی پیشگیری زمانی جدا از ارتودنسی اصلی می طلبد، آیا بهتر نیست که برای جلوگیری از طولانی نشدن درمان و ایجاد خستگی در کودک، از انجام ارتودنسی پیشگیری برای وی کلا صرفنظر کنیم و در آینده به یکباره درمان ارتودنسی انجام دهیم؟ این راهکار را برخی از متخصصین به بیماران پیشنهاد می کنند، اما  احتمال زیادی می رود که فرد در آینده ناگزیر به انجام ارتودنسی به همراه جراحی فک بشود. از طرفی، اگر اقدامات ارتودنسی پیشگیری تاثیرات نیم بندی هم داشته و بطور کامل موفق نباشد، یک احتمال وجود دارد که بتوان درمان  ارتودنسی بعدی را به صورت استتاری و بدون نیاز به جراحی انجام داد.

جمع بندی

شاید بتوان مبحث ارتودنسی پیشگیری را به این شکل خلاصه نمود:

در یک جمله: ارتودنسی پیشگیری شاید قادر نباشد از بروز مشکلات ارتودنسی به طور کامل جلوگیری کند، اما در اغلب موارد از شدت مشکل به میزان قابل توجهی خواهد کاست.